Czy radość z obcowania z Matisse'm i wysoka średnia stopa zwrotu mają ze sobą coś wspólnego? Odpowiedź brzmi: tak! Jeśli nie wiesz, co takiego łączy impresjonistów i rekiny finansjery, to bierz się do lektury!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą galeria. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą galeria. Pokaż wszystkie posty
19 października 2017
12 listopada 2013
Britisz britisz, polisz polisz w CSW
Tych, którzy chcą sobie poprzypominać artystów lat 90-tych z polskiej i brytyjskiej sceny artystycznej, nie może zabraknąć na wystawie "BRITISH BRITISH POLISH POLISH". 15 listopada , czyli już w najbliższy piątek, będzie ostatni dzień trwania tej podsumowującej wystawy. Podsumowującej, gdyż przedstawia bardzo szeroki zbiór prac i stanowi bardziej przegląd niż jakąś refleksję nad trendami, czy kierunkami rozwoju sztuki ostatnich 20 lat w Polsce i w Wielkiej Brytanii.
Zachęcam do lektury opinii Katarzyny Kozyry na temat powyższej wystawy , która co ciekawe sama jest jedną z artystek prezentowanych w salach CSW (Piramida zwierząt i zdjęcia z serii: Olimpia) - http://katarzynakozyra.natemat.pl/76609,refleksje-na-temat-lat-90-i-dzisiaj-czesc-i
![]() |
| Damien Hirst, Away from the Flock (divided), 1995 |
![]() |
| Katarzyna Kozyra, Piramida zwierząt, 1993 |
![]() |
| Paweł Althamer, Autoportret, 1993 |
09 listopada 2013
In God We Trust do 11 listopada
![]() |
| David LaChapelle, Jesus Is My Homeboy: Intervention, 2003 |
To już ostatni dzwonek, dla którzy jeszcze nie zdążyli zobaczyć ostatniej szumnej wystawy w Zachęcie. Do 11 listopada br. będzie odbywała się wystawa "In God We Trust" przedstawiająca prace poświęcone wierzeniom i praktykom religijnym mieszkańców Stanów Zjednoczonych.
W mediach wystawa jest głównie promowana przez zdjęcia Davida LaChapelle'a. Lecz lista artystów biorących udział w wystawie jest dłuższa: Nina Berman, Huma Bhabha, Peter Bogers, C-LEVEL Project (Eddo Stern, Peter Brinson, Brody Condon, Michael Wilson, Mark Allen, Jessica Hutchins), Erin Cosgrove, Dzine (Carlos Rolon), Jonathan Durham, Angela Ellsworth, Generic Art Solutions (Matt Vis and Tony Campbell), Anthony Goicolea, Guerra De La Paz (Alain Guerra, Neraldo de la Paz), Christian Jankowski, Joseph Johnson, William Klein, Oliver Laric, Nora Ligorano and Marshall Resse, David LaChapelle, Nate Lowman, Joanna Malinowska, Michael Murphy, Rashaad Newsome, Michael Rakowitz, Jay Rosenblatt, Martha Rosler, Andres Serrano, Jeff Sonhouse, Kim Sooja, Jim Shaw, Piotr Uklański, Jordan Wolfson, Shannon Taggart, Bill Viola.
| Guerra De La Paz, Pieta, 2006 |
| Generic Art Solutions, Głowa Świętego Jana Chrzciciela wg cyklu Caravaggio, 2008 |
| Generic Art Solutions, Pieta, 2009 |
![]() |
| David LaChapelle, Kanye West: Passion of the Christ, 2006 |
Wystawa: In God We Trust
Miejsce: Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki, pl. Małachowskiego 3, Warszawa
Czas trwania: od 6 września do 11 listopada 2013
Kurator: Maria Brewińska
16 lutego 2013
18 stycznia 2013
Otwarcie Galerii Sztuki XX i XXI w. w MN w Warszawie
Już dziś (18 stycznia) o 18.00 zostanie otwarta Galeria Sztuki XX i XXI wieku w Muzeum Narodowym w Warszawie. Same MN chce zerwać z opinią skostniałej instytucji, nie potrafiącej pokazać w sposób atrakcyjny sztuki współczesnej. Idea powstania galerii odbiega od dotychczasowych działań MN w Warszawie - jak piszą twórcy „nie będzie to jednak, jak dotychczas praktykowano, wystawa obrazów i rzeźb nazwana galerią sztuki. Znajdują się tutaj liczne grafiki i rysunki z lat 20. i 30., dzieła filmowe polskiej awangardy, fotografie, fotomontaże. O odmienności Galerii stanowią nowe nabytki: zapisy akcji artystycznych i performance’ów z ostatniego czterdziestolecia, prezentacja twórczości tzw. kultury niezależnej lat 80. oraz wybór prac powstałych już w III Rzeczypospolitej, będących zalążkiem kolejnego rozdziału kolekcji sztuki Muzeum Narodowego w Warszawie.”
Zaprezentowane prace mają przedstawiać 100 lat polskiej sztuki współczesnej w pigułce. Wystawa zapowiada się ciekawie, gdyż ekspozycja będzie zawierała obrazy, rzeźby, grafiki i rysunki z lat 20. i 30., a także dzieła filmowe polskiej awangardy, fotografie, fotomontaże, wybrane prace z kręgu kultury niezależnej lat 80. oraz wideo i performance z ostatniego czterdziestolecia. Poza tym odbiór prac będzie dopełniała możliwość skorzystania z aplikacji mobilnej dostępnej na smartfony (Android i iPhone). Na zwiedzających czekają dzieła Witkacego, Władysława Strzemińskiego, Henryka Stażewskiego, Katarzyny Kobro, Tamary Łempickiej, Marka Włodarskiego, Józefa Czapskiego, Andrzeja Wróblewskiego, Edwarda Krasińskiego, Zbigniewa Warpechowskiego, Natalii Lach-Lachowicz, Józefa Robakowskiego, Łukasza Korolkiewicza, Zofii Kulik, Antoniego Libery, Wilhelma Sasnala, Katarzyny Kozyry, Jarosława Kozłowskiego i wielu innych twórców, niekiedy zapomnianych. Dostępne będą także prace multimedialne i filmy autorstwa m.in. Themersonów, Natalii Lach-Lachowicz, Józefa Robakowskiego, Oskara Dawickiego.
Galeria Sztuki XX i XXI wieku
Muzeum Narodowe w Warszawie
Wernisaż: godz.18.00 18 stycznia 2013
Od 19 stycznia galeria dostępna dla szerszego grona odbiorców - godziny otwarcia:
wtorki–niedziele: 10.00–18.00
czwartki: 10.00–21.00
poniedziałki: nieczynne
poniedziałki: nieczynne
14 stycznia 2013
Odnalezione dwa obrazy Bacciarellego
Policjanci z Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu odzyskali dwa obrazy Marcellego Bacciarellego, które zaginęły w trakcie działań wojennych w 1939 roku. Obrazy znajdowały się w mieszkaniu warszawskiego kolekcjonera.
Na początku października ubiegłego roku policjanci z Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu zajmujący się poszukiwaniem skradzionych i zaginionych dzieł sztuki otrzymali informację, że dwa obrazy autorstwa Marcellego Bacciarellego wystawiono w jednym z warszawskich domów aukcyjnych. Były to: „Poświęcenie Świątyni Jerozolimskiej przez Salomona” oraz „Salomon otoczony niewiastami cudzoziemskimi składa ofiary bogom pogańskim” potocznie nazwany „Ofiarą Salomona”. Informacje o aukcji pochodziły z Departamentu Dziedzictwa Kulturowego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Policjanci dowiedzieli się, że obrazy te stanowią stratę wojenną Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Do 1939 roku znajdowały się one w ówczesnym Muzeum Wielkopolskim w Poznaniu a następnie zostały utracone w wyniku działań wojennych. Od tamtej pory losy obydwu obrazów były nieznane.
Analizując wszystkie dostępne informacje policjanci ustalili tożsamość prywatnego kolekcjonera dzieł sztuki, który wystawił obrazy w domu aukcyjnym na sprzedaż. 10 stycznia br. policjanci z Poznania przy udziale policjantów z Wydziału Kryminalnego Komendy Stołecznej Policji, zabezpieczyli obydwa obrazy. Znajdowały się one w mieszkaniu wcześniej ustalonego kolekcjonera. Jak się okazało, mężczyzna nie sprzedał obrazów. Dobrowolnie wydał policjantom obydwa dzieła sztuki.
Analizując wszystkie dostępne informacje policjanci ustalili tożsamość prywatnego kolekcjonera dzieł sztuki, który wystawił obrazy w domu aukcyjnym na sprzedaż. 10 stycznia br. policjanci z Poznania przy udziale policjantów z Wydziału Kryminalnego Komendy Stołecznej Policji, zabezpieczyli obydwa obrazy. Znajdowały się one w mieszkaniu wcześniej ustalonego kolekcjonera. Jak się okazało, mężczyzna nie sprzedał obrazów. Dobrowolnie wydał policjantom obydwa dzieła sztuki.
W piątek, 11 stycznia br. obrazy zostały przekazane do Muzeum Narodowego w Poznaniu, gdzie zostaną przeprowadzone badania potwierdzające ich autentyczność.
Obrazy Bacciarellego to nie jedyne dzieła sztuki odzyskane przez policjantów z Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu. Ci sami policjanci odzyskali m. in. obraz Claude’a Moneta „Plaża w Pourville” skradziony z Muzeum Narodowego w Poznaniu, Pierścień Prymasa Stefana Wyszyńskiego skradziony z Katedry Gnieźnieńskiej oraz starodruk Tomasza z Akwinu, skradziony braciom zakonnym w Krakowie.
23 listopada 2012
Czy nowa wystawa Cattelana wywoła skandal w Polsce?
W czwartek 16 listopada o 18.00 w CSW w Warszawie odbył się
wernisaż wystawy „Amen” Maurizio Cattelana. Na otwarcie wystawy nie przybył sam
autor, ale nie zabrakło przemówień kilku ważnych osobistości – dyrektor CSW Fabio Cavallucci,
wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dyrektor Instytutu Włoskiego Kultury oraz ambasadora Włoch. Wystawę zorganizowała fundacja Sztuka i Współczesność. Kuratorem
przedsięwzięcia jest Justyna Wesołowska, która na wernisażu dziękowała
partnerom instytucji za wsparcie w czasie 4-letnich przygotowań tego wydarzenia.
Wśród osób, które przybyły na otwarcie, byli Anda Rottenberg, czy artyści,
których prace prezentowane są w pozostałych salach CSW – Radek Szlaga oraz
Maciej Stępiński.
Wystawie towarzyszy duże zainteresowanie mediów oraz
zaangażowanie instytucji publicznych ( patronat ambasady czy ministerstwa).
Ciągle podkreśla się, że „Amen” stanowi drugą największą ekspozycję prac
Maurizio Cattelana po wystawie w nowojorskim Guggenheimie. Można się więc
zdziwić, że w CSW prezentowane jest jedynie siedem prac, zaś ósma znajduje się
w kamienicy przy ul. Próżnej 14 w centrum stolicy. W przypadku tego artysty
jednak nie potrzeba zgromadzić wielu artefaktów, aby postawić dużo ważnych
pytań i wywołać silne wrażenia na odbiorcach. Wystawa „Amen” stanowi
prezentację ostatnich prac artysty poprzez, które Maurizio Cattelan stawia
pytania o współczesne rozumienie śmierci, poświęcenia, przebaczenia, genezy zła
w człowieku, narodowej tożsamości i historycznej pamięci. Aby zadać tak ważne
pytania artysta używa często mocnych środków – przedstawia figury o bardzo
rzeczywistym wyglądzie w stanie cierpienia – odbiorca nie może przejść
obojętnie obok powieszonego dziecka, ukrzyżowanej kobiety, czy konającego
konia. Organizatorzy wystawy nie widzą w tym działaniu artystycznym prowokacji,
a zdolność do zadawania pytań i przenikania do świadomości i doświadczeń
każdego człowieka.
Kuratorka wystawy zapowiedziała przybycie Maurizio Cattelana
do Warszawy w trakcie trwania ekspozycji „Amen” w Zamku Ujazdowskim . Wtedy
artysta będzie pracował nad specjalnym projektem związanym z miastem
stołecznym.
Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie
Zamek Ujazdowski, ul. Jazdów 2, Warszawa oraz ul. Próżna 14
Czas trwania: 16.11.2012-24.02.2013
02 lutego 2012
196 k.k. - wystawa nowych prac Doroty Nieznalskiej
Jutro (3 lutego) w Galerii Ego w Poznaniu o 19.00 zostanie otwarta wystawa prezentująca prace Doroty Nieznalskiej. "196 k.k." stanowi refleksję artystki dotyczącą wydarzeń z 2001/2002 roku, kiedy autorka instalacji "Pasja" została oskarżona o obrazę uczuć religijnych. To właśnie na podstawie paragrafu 196 kodeksu karnego ("kto obraża uczucia religijne innych osób, znieważa publicznie przedmiot czci religijnej lub miejsca przeznaczonego do publicznego wykonywania obrzędów religijnych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch") w latach 2002-2010 toczyły się procesy sądowe, zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym. W poznańskiej Galerii Ego zostaną zaprezentowane fotografie oraz wideo. W najnowszych pracach artystka wykorzystuje symbole (swastyka, korona cierniowa) i gesty religijne (modlitwa), stawiając pytanie dotyczące istnienia granic artystycznej ekspresji.
Wystawa: Dorota Nieznalska, 196 k.k.
Miejsce: Galeria Ego, Poznań, ul. Wrocławska 19
Czas trwania wystawy: 3 lutego - 3 marca 2012; czynne pn 12-19, wt-pt 11-19, sb 11-14
21 września 2011
Czy malarstwo jest w stanie przedstawić żywioły natury? William Turner w Krakowie
1 października w
Muzeum Narodowym w Krakowie rozpocznie się pierwsza obszerna prezentacja dzieł
Josepha Mallorda Williama Turnera (1775-1851). Prace jednego z
najwybytniejszych brytyjskich malarzy rzadko opuszczają granice rodzimego
kraju. Tym bardziej wystawa „Turner. Malarz żywiołów” już teraz jest uważana za
jedno z ważniejszych wystawienniczych wydarzeń roku. Cześć ekspozycyjna
zostanie podzielona na pięć części związanych z motywami zaczerpniętymi z
malarstwa pejzażowego: Ogień, Woda, Powietrze, Ziemia i Fuzja żywiołów.
Zaprezentowane prace będą przedstawiać różne gatunki malarskie – pejzaż,
tematyka marynistyczna, historyczna, pokazując przemianę i rozwój środków
wyrazu w malarstwie Brytyjczyka.
William Turner
uznawany jest wraz z Johnem Constable’m za największego pejzażystę. Jego prace
jako pierwsze były w pełni uznane przez rynek jako pełne dzieła. William Turner
znał twórczość Jean’a Cozens’a i stanowiła ona dla niego inspirację. W latach
90-tych XVIII w. zgodnie z modą na zainteresowanie własnym krajem William
Turner podróżował po Anglii, poznając rodzime krajobrazy: walijskie jeziora,
plebejski widok, średniowieczne klasztory i towarzyszące mu ciągle zjawiska
atmosferyczne. To te ostatnie znacząco pobudzały jego wyobraźnię. Za rozkwit
twórczości Williama Turnera uważa się podróż na stary kontynent, czyli okres
rewolucji i czasy rządów Napoleona. W 1802 r. ze względu na zawieszenie broni
pomiędzy Anglią a Francją, malarz ruszył przez Paryż, Lion, Sabaudię do Alp.
Jego celem nie były Włochy, lecz alpejska przyroda. Przyjmuje się, że była to
pierwsza taka wyprawa – skierowana tylko na obcowanie z naturą i kontemplację
krajobrazów. Podziwane widoki stanowiły dla Williama Turnera inspirację przez
10 lat po powrocie do Anglii. Malarz eksplorował pamięć i notatki z podrózy,
tworząc wykończone dzieła – akwarele i obrazy olejne. Ze względu na staranność
ukazania zjawisk przyrody i pogody William Turner uznawany jest za prekursora
realizmu. Malarz starał się oddać rzeczywisty obraz krajobrazu, nigdy nie
dodając nic od siebie. Przedmiotem zainteresowania Williama Turnera były
chwilowe efekty meteorologiczne, dlatego musiał wymyśleć nowe środki malarskie,
aby przedstawić np. mgłę. Stosował podstawowe metody szkicując, ale używał
specyficznego papieru oraz odpowiedniej kredki. Twórczość Williama Turnera spotkała
krytyka, że artysta niepotrzebnie przedstawia rzeczy nie do malowania np. bryła
białego lodowca we mgle lub chmurach, jak to było w przypadku obrazu „Przełęcz
św. Gotarda”. Aby uchwycić tak trudne tematy, wykorzystywał biel kartki i biel
gwaszy. Ponadto angielski malarz stosował różne techiniki, wykorzystując wosk,
czy drapiąc papier. William Turner malował także wizje, które mogłyby mieć
miejsce, ale były przez niego zmyślone np. burza na morzu. Artysta przedstawił
lawinę, która zmiotła wioskę, choć nie był tego świadkiem. Malarz namalował
obraz szpachlą, zdzierając miejscami farbę, aby przedstawić jak najbardziej
realnie miazgę śniegu, chaos lawiny. John Ruskin skomentował tę pracę jako
pierwszą, na której oddano kamień w ruchu, powodując, że odbiorca staje się
uczestnikiem zjawiska lawiny. William Turner podejmował tematy historyczne, ale
nigdy nie umieszczał na swoich obrazach postaci historycznych. Tak też było w
przypadku pracy pt. „Burza śnieżna. Przejście Hanibala przez Alpy”. Artysta stopił
temat historyczny i pejzaż. Praca Williama Turner’a stanowiła pewnego rodzaju reportaż,
gdyż był on w Alpach i wiedział, co przeżył Hanibal. Nie był to obraz
plenerowy, ale dzieło powstało na podstawie doświadczeń z pleneru. William
Turner wybrał się w drugą podróż po Europie w latach 1817-1820, skupiając się
na obserwowaniu zjawisk meteorologicznych, a nie zapamiętywaniu odwiedzanych
miejsc. W 1834 r. artysta był świadkiem wielkiego pożaru w Londynie. W trakcie
pożaru parlamentu malarz wykonał liczne szkice na podstawie, których powstał
obraz „Pożar Izby Lordów i Izby Gmin”. Praca spotkała się z krytyką, iż niewiele
na niej widać. Ponownie na obrazie autor stopił wydarzenie historyczne i pejzaż
w jedno. Przedstawienie stworzone na podstawie akwareli, odwzorowuje
rzeczywistość, sprawiając wrażenie, jakby obraz powstał w chwili pożaru.
William Turner ukazał żywioł, a nie ludzką tragedię. Odbiorcy malarstwa musieli
się przystosować do nowych ujęć tematów i innowacyjnych technik. Brak sylwetek
ludzkich, niewyraźne, niewidoczne przedstawienie stanowiło novum.
Aby lepiej poznać
twórczość Williama Turnera należy sięgnąć po „Niewinne oko”. Jest to obszerny
wybór tekstów Johna Ruskina dotyczący sztuki. Selekcji treści oraz tłumaczenia w
większości dokonał Jakub Szczuka , historyk teorii sztuki. Recenzję tej pozycji
można znaleźć w magazynie
Art&Business nr 9/2011.
Wystawa: Turner.
Malarz żywiołów
Miejsce: Muzeum Narodowe w Krakowie, Gmach Główny
Czas trwania
wystawy: 1 października 2011 – 8 stycznia 2012
Wydarzenie zrealizowane przy
współpracy: Tate Britain, Bucerius Kunst Forum, Turner Contemporary
16 września 2011
Wspomnienie Xawerego Dunikowskiego
W związku z kończącą się wystawą w Muzeum Rzeźby Współczesnej w Orońsku Muzeum Narodowym w Warszawie prezentuję kilka prac Xawerego Dunikowskiego. Najpierw jednak trochę o wystawie - przy okazji imprezy mającej na celu uczczenie 30 lecia powstania Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku otwarto 9 lipca 2011 r. ekspozycję pt. "Niepokorny. Xawery Dunikowski". Prace rzeźbiarza będzie można oglądać do 18 września w Orońsku. Prezentowane prace należą do zbiorów Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego Oddziału Muzeum Narodowego w Warszawie. Kuratorem wystawy jest Joanna Turchała.
Xawery Dunikowski urodził się w 1875 r. w Krakowie. Żył 89 lat. Był rzeźbiarzem oraz profesorem. Wielki wpływ na jego twórczość miał okres spędzony w obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Pomnik Czynu Powstańczego na Górze Świętej Anny
(fot. Pudelek - Marcin Szala)
The Soul Escaping the Body (1918)
Królikarnia, Warszawa
(fot. jeziorki.blogspot.com)
27 lipca 2011
Powrót "Pomarańczarki"
Wczoraj Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski zaprezentował obraz Aleksandra Gierymskiego "Pomarańczarka". Dzieło wróciło do Polski po kilkudziesięciu latach. Dzięki odnalezieniu obrazu na licytacji w Kunst und Auktionhaus Eva Aldag w listopadzie ubiegłego roku, rozpoczęto negocjacje z ostatnim właścicielem "Pomarańczarki". Koszty zwrotu obrazu oraz konserwacji pokrył PZU S.A. Obraz został przekazany Muzeum Narodowemu w Warszawie, do którego należał przed 1944 r. (,czyli przed zaginięciem). Dzieło Gierymskiego zostanie udostępnione publiczności po procesie konserwacji.
Aleksander Gierymski Pomarańczarka 1881 r.
Muzeum Narodowe w Warszawie
13 lipca 2011
El Greco, Tycjan i Domenico Tintoretto w Krakowie
Dzięki Patrimonio Nacional od 13 lipca do 17 października w Muzeum Narodowym w Krakowie będzie można zobaczyć dzieła tak wielkich artystów jak El Greco, Tycjan i Domenico Tintoretto. Wszystko w ramach wystawy "Skarby hiszpańskiej Korony".
Partimonio Nacional de Espana jest instytucją zarządzającą dziełami przekazanymi przez hiszpańską Rodzinę Królewską społeczeństwu. Obiekty prezentowane w ramach wystawy pochodzą z kolekcji królewskiej, pokazując przekrój gustu dworu hiszpańskiego od XV do XIX wieku. Wybrane dzieła są autorstwa kluczowych artystów hiszpańskich złotego wieku, będących na usługach monarchii, jak i okazyjne zlecenia europejskich twórców (z Flandrii, Włoch).
Dodatkowo muzeum we współpracy z Instytutem Cervantesa przygotowało atrakcje towarzyszące wystawie: wykłady, koncerty, gra miejska, zabawy edukacyjne dla najmłodszych, warsztaty tańca i kuchni hiszpańskiej.
Patronat honorowy nad wystawą objął JKM Król Jan Karol I i Prezydent RP Bronisław Komorowski.
Wystawa "Skarby hiszpańskiej Korony" trwa do 17 października
Miejsce: Muzeum Narodowe w Krakowie Al. 3 Maja 1 Kraków
Partimonio Nacional de Espana jest instytucją zarządzającą dziełami przekazanymi przez hiszpańską Rodzinę Królewską społeczeństwu. Obiekty prezentowane w ramach wystawy pochodzą z kolekcji królewskiej, pokazując przekrój gustu dworu hiszpańskiego od XV do XIX wieku. Wybrane dzieła są autorstwa kluczowych artystów hiszpańskich złotego wieku, będących na usługach monarchii, jak i okazyjne zlecenia europejskich twórców (z Flandrii, Włoch).
Dodatkowo muzeum we współpracy z Instytutem Cervantesa przygotowało atrakcje towarzyszące wystawie: wykłady, koncerty, gra miejska, zabawy edukacyjne dla najmłodszych, warsztaty tańca i kuchni hiszpańskiej.
Patronat honorowy nad wystawą objął JKM Król Jan Karol I i Prezydent RP Bronisław Komorowski.
Wystawa "Skarby hiszpańskiej Korony" trwa do 17 października
Miejsce: Muzeum Narodowe w Krakowie Al. 3 Maja 1 Kraków
06 czerwca 2011
Polsko-żydowski zamach na biennale
Nie sposób na początku czerwca nie wspomnieć o 54. Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Wenecji. Tegoroczna edycja jest wyjątkowa dla Polski, gdyż nasz kraj reprezentuje po raz pierwszy artysta pochodzący z innego państwa. W Pawilonie Polonia prezentowana jest trzyczęściowa instalacja Yeal Bartany „... i zadziwi się Europa”.
Artystka pochodzi z Izraela(1970). W swoich pracach wykorzystuje różne media: film, fotografie, instalacje wideo i dźwiękowe. Od kilku lat interesuje się historią stosunków polsko-żydowskich . Na wystawie „i zadziwi się Europa” można zobaczyć trzy filmy: „Mary koszmary” (2007), „Mur i wieża”(2009) i „Zamach”(2011), które dotykają zagadnień izraelskiego ruchu osadniczego, uprzedzeń rasowych, Holokaustu, marzeń i prawa do ziemi. Najnowszy z filmów można zobaczyć nie tylko na weneckim biennale, ale także do 21 sierpnia w warszawskiej Zachęcie.
Artystka pochodzi z Izraela(1970). W swoich pracach wykorzystuje różne media: film, fotografie, instalacje wideo i dźwiękowe. Od kilku lat interesuje się historią stosunków polsko-żydowskich . Na wystawie „i zadziwi się Europa” można zobaczyć trzy filmy: „Mary koszmary” (2007), „Mur i wieża”(2009) i „Zamach”(2011), które dotykają zagadnień izraelskiego ruchu osadniczego, uprzedzeń rasowych, Holokaustu, marzeń i prawa do ziemi. Najnowszy z filmów można zobaczyć nie tylko na weneckim biennale, ale także do 21 sierpnia w warszawskiej Zachęcie.
54. Międzynarodowa Wystawa Sztuki w Wenecji, Pawilon Polonia, 2/4 czerwca – 27 listopada 2011
Kuratorzy Pawilonu Polonia: Sebastian Cichocki, Galit Eilat
Warszawa, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Sala Matejkowska, 3 czerwca – 21 sierpnia 2011
Subskrybuj:
Posty (Atom)















